Tears...

Gisteren besloten we in overleg met de dierenarts, dat het beter is voor Bram om hem te laten gaan...
Vanmorgen om tien uur hebben we hem laten inslapen. Gelukkig is hij in alle rust gegaan.
We Mochten nog een tijd met hem knuffelen wat heel fijn was.
Ondanks dat ik blij ben dat hij nu geen pijn meer heeft, speelt verdriet toch een grote rol.
Een leeg hok, stond er bij thuiskomst.
Heb het gelijk opgeruimd. Raar idee dat hij niet meer thuis komt.
De plek waar hij stond is nu leeg. Een diepe zucht en maar denken dat het beter is voor hem zo.
Hoop dat hij nu gelukkiger is zonder pijn.

Dag Brammetje...

Liefs Michelle